Schronisko
Witamy w najwyżej położonym schronisku w Polsce (1670m npm).
Posiadamy 67 miejsc noclegowych w pokojach 2, 4, 6, 7, 8, 10 - osobowych. W schronisku znajduje się duża ale bardzo przytulna sala jadalna. Tu można zjeść dania oferowane przez naszą kuchnię jak i własny, przyniesiony w plecaku prowiant. Miejsce to służy również wieczornym spotkaniom.
Kochnia oferująca całodzienne wyżywienie, bufet z napojami zimnymi, piwem, słodyczami oraz recepcja, gdzie poza noclegiem można kupić: pamiątki, mapy i przewodniki są czynne od 8 do 21 z przerwą od 10 do 11.
W schronisku posiadamy kuchnię turystyczną do dyspoztcji osób mających własny prowiant. Znajduje się tu również wypożyczalnia sprzętu turystyki zimowej oraz nart ski tourowych.
Dodatkowymi atrakcjami są różnego rodzaju kursy i wycieczki przewodnickie znajdujące się w ofercie naszego biura turystyki górskiej 5+. W schronisku zachęcamy do korzystania z wypożyczalni książek, gier i fimów. Dla tych, którzy chcą wyjść w góry z lekkim plecakiem mamy bezpłatną przechowalnię bagażu.
Wyjątkową wysokogorską atmosferę schronisko zawdzięcza w dużej mierze niezwykłemu położeniu w samym sercu Tatr Wysokich. Prowadzi tu wiele szlaków, lecz żadnym z nich nie da się dojechać. Dotrzeć można do nas jedynie na nogach, górskimi szlakami a zatem gości schroniska można nazwać prawdziwymi turystami. I to włśnie oni w największym stopniu tworzą tą wyjątkową i jedyną w swoim rodzaju atmosferę.
Schronisko Górskie PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich zostało ukończone w 1954 roku. Jest piątym schroniskiem turystycznym w Dolinie i pierwszym usytuowanym nad Przednim Stawem. Poprzednie stały nad Małym Stawem. Nowa lokalizacja zagwarantowała bezpieczeństwo lawinowe a ekspozycja tego miejsca stała się dla projektantów schroniska dużym wyzwaniem. Musieli zaprojektować budynek o stosunkowo dużej skali, który współgrałby z otaczającą go dziką przyrodą. W projekcie aspekt ten został uwzględniony zarówno w kompozycji, jak i doborze budulca. Wybór lokalnego kamienia jako materiału na ściany zewnętrzne i rozłożysty taras, zadecydował o organicznym charakterze schroniska. Budynek niejako naturalnie „wyrasta” z podłoża, dając wrażenie jakoby jego budowa polegała na ułożeniu gotowych głazów. Dodatkowo, z powodu ostrego klimatu, zaprojektowano w murze jednego ze skrzydeł bardzo małe otwory okienne, które z daleka wyglądają jak naturalne szczeliny skalne. Wpisanie schroniska w krajobraz potęguje jego „poziomicowe” ułożenie względem wzniesień terenu. Zespół projektantów schroniska doceniony został, otrzymując w 1957 roku Państwową Nagrodę II Stopnia.
